Onlangs vierde het Sport Management Instituut (SMI) zijn twintigste verjaardag met een fantastische TED look-a-like bijeenkomst: SMIxX.  Ik heb de opleiding zelf gevolgd in de beginjaren en geef er nu  les over branding en sponsoring. Het SMI heeft een reputatie om te verrassen met onorthodox denken. Nu was het onder andere mijn taak om dat te doen. Ik was in goed gezelschap van meesterbrein Philip Wagner, de onnavolgbare Joop Alberda, gentleman Arnold Vanderlijde, bevlogen Marjan Heinen, talent Joris Coppes en sfeermaker en inspirerende outsider Martijn Aslander. Ik ging los over, hoe kan het anders, ontsponsoren en focuste op de zinloosheid van reclameborden.

Afgelopen week was er een intensieve bijeenkomst van Sponsortribune. Daarbij kondigde VODW aan dat sponsoring van “building brands” naar “building business” gaat. Partnerships aangaan met aanvulling van elkaars competenties wordt hot. Een interessante invalshoek.
In diezelfde week trad ik op voor de expertclass van de Vrije Universiteit Brussel. Een opleiding onder de bezielende leiding van Jos Verschueren voor sportmanagers, zowel uit Vlaanderen als uit Holland. Daar wilde men heel graag weten hoe je sponsoring aanpakt: hoe benader je sponsors, hoe werk je samen en hoe introduceer je sponsors bij je fans? Een zeer begrijpelijke invalshoek.

De kennis en ervaring van deze twee groepen liggen nogal ver uit elkaar. Wordt sponsoring de heilstaat waarin sponsors en gesponsorde elkaar opzoeken en met elkaar samenwerken? Of zijn het twee gescheiden werelden die, net als geïsoleerde staten, eerst elkaar maar eens beter moeten leren kennen?