Dat waren ze dan de Olympische Winterspelen van 2010. Het is gedaan met ze. Na het huldigen rest weinig anders dan terugblikken. Voor de liefhebber zijn er natuurlijk altijd nog Paralympics.
Het waren echte Olympische Spelen. Rijk aan dramatiek en heroïek, ook voor ons. Daar zijn de spelen ook voor. Dat is het wezen van dit sportfestijn met de topatleten uit de wereld. Daarom zitten wij met zijn allen aan de buis gekluisterd. En dat gedrag is nu precies de reden waarom bedrijven hierbij betrokken willen zijn. De commercial doet weer zijn werk zoals vroeger: in een keer miljoenen mensen bereiken. Maar er is wel iets veranderd. TV is de aanjager, internet is de drager van sponsorcampagnes. En de sport verbroedert nog meer dankzij social media.

Het team van Respons heeft een nieuwe ranglijst ontwikkeld: de vijftig grootste evenementsponsors van Nederland. De monitor ziet er goed uit en staat boordevol informatie. Wil je als sponsor weten hoe je het doet in vergelijking met concurrenten, of wil je als evenement weten welke sponsor je kunt benaderen, of wil je als bureau weten wie je diensten goed kunnen gebruiken? De M50 is de bron.
En echt er is nog veel meer informatie als deze nodig om de sponsormarkt in kaart te brengen.

Ik vind het altijd een feest zo’n ranglijst met veel feiten: drowning by numbers. Bij deze mijn top 5 van opvallende feiten.

In het Financieele Dagblad van 25 april een artikel over de vraag of bedrijven in deze tijden moeten blijven sponsoren. “Profiteren van je eigen sportclub” is de kop van de rubriek “Goede raad” uit het weekendkatern. Drie sponsorexperts geven aan dat het beter is om te blijven sponsoren met drie argumenten. De aanhoudende sponsor wint (Daan Muntinga, SWOCC/UvA). Juist nu moet je laten zien waar je voor staat (Heleen Crielaard, Rabobank). Sponsoring is één van de meest kostenefficënte methodes voor marketing (Jonne Vink, Mediability). De adviezen zijn behartenswaardig. Zo werkt sponsoring. Is dit echter voldoende om beslissers bij bedrijven te overtuigen?

Sponsortribune publiceerde de resultaten van een Amerikaans onderzoek naar de publieke waardering van sponsorships. Het komt erop neer dat consumenten minder ontvankelijk zijn voor sponsorships in sport en cultuur. Maatschappelijke sponsorships mogen nog wel. Maar bedrijven met overheidssteun moeten als het even kan maar helemaal niet meer sponsoren. Verder waarderen consumenten bescheidenheid bij bedrijven, samen met financieel conservatisme.
Het is duidelijk: een nieuw tijdperk is begonnen. Het vertrouwen in bedrijven is weg; bedrijven zijn verdacht en zo ook hun handelingen. De license-to-operate is beperkt. Daar heeft sponsoring onder te lijden. Moeten we inderdaad maar minder sponsoren en soberder activeren?

Hoe lang gaat de Rabobank nog door met hun wielerploeg? De sport is ernstig in diskrediet. Sponsors rennen weg. Gieren cirkelen hoog in de lucht. Maar de Rabobank blijft. Is ‘s lands grootste en slimste sponsor zijn verstand kwijt geraakt?

Bij deze mijn versie van de hoogtepunten in sponsoring afgelopen jaar. Ik kies voor AEGON en Ajax, Rabobank en de wielerploeg en het Fonds Gehandicaptensport en 1% Fair Share. Met de beste wensen van Sponsorbrein voor een gelukkig en gezond 2008.

Bij een wandeling door Amsterdam Oud-West viel het me op hoe goed die wijk ervoor staat. Bij de steden gebeurt het in de wijken, zoveel is mij duidelijk. In de Verenigde staten noemen ze het grass-roots initiatives. Wijkinitiatieven in goed Nederlands. Biedt dat sponsorkansen?