Een recente publicatie van Multinational Monitor bekritiseert de commercialisering van de Olympische Spelen. Op het veld een showcase van gezond leven, buiten het veld ontstaat een heel ander beeld. In de Olympische stadions hebben sponsorende fastfoodmerken als McDonalds en Coca-Cola vrij spel. Hoe is dat met elkaar te verenigen? Multinational Monitor vindt het onverantwoordelijk voor een evenement dat zo’n grote aantrekkingskracht heeft op jongeren. Het roept het IOC op om zijn sponsorbeleid weer eens langs de meetlat van zijn eigen Olympisch waarden te leggen. Letten ze bij het IOC echt alleen nog maar op het geld en komt hun integriteit op de tweede plaats?

Voedselfabrikanten profileren zich op charmante wijze met sponsoring. Vorige week werd McDonald’s sponsor van het Jeugdsportfonds. Een deal waar ik zelf bij betrokken was. Deze week pakt Aviko uit als sponsor van de Avondvierdaagse. De druk op producenten van calorierijk voedsel om overgewicht tegen te gaan wordt blijkbaar opgevoerd door de overheid. Zelfregulering is een eerste stap in combinatie met het nemen van de maatschappelijke verantwoordelijkheid. En dat leidt tot leuke sponsorships maar zijn ze ook geloofwaardig en effectief?