Ik heb de afgelopen weken twee enthousiaste sessies ontsponsoring begeleid. Bij de Rabobanken in West-Brabant en bij de studenten van de MBA-sport. Voor de Rabobanken is sponsoren dagelijkse praktijk, zij steunen heel veel verenigingen en initiatieven. Ontsponsoren is nodig want vooral de verenigingen komen niet verder dan het standaardbordje. Bij de studenten van de MBAsport was het een virtuele oefening. Sponsoring is (nog) niet hun werkveld. Maar ze kennen allemaal de sportclubs en de kakafonie aan reclameborden langs de velden. Bij deze een selectie uit de vruchten van beide sessies.

Afgelopen maandag opgetreden op het congres “Sponsoring nieuwe stijl: actief en betrokken”. En dat was een fantastische avond met honderd betrokken bestuurders uit de sport en het maatschappelijk leven. Van voetbalclub tot hospice, ze waren er allemaal en ze waren leergierig.
Fons Roosenboom van Univé trapte af met hun stijl van sponsoring. Dat houdt in dat maatschappelijke sponsoring altijd ingebed is in de sponsoring. En dat gesponsorden zelf actief moeten zijn en heel creatief. Fons zorgde voor een opsteker door desgevraagd zijn mobiele nummer te geven.
Ik was daarna aan de beurt en ben het fenomeen sponsoring gaan verkennen met de aanwezigen. Want sponsoring werkt wel, het brein wil het laten werken maar is een reclamebord of een logobalk het goede instrument om het te laten werken? Inkoppertje: nee natuurlijk, maar hoe dan wel? Bijgaand mijn presentatie met toelichting omdat bij de plaatjes een tekst hoort.
Hierna werden door Lutger Brenninkmeijer en Henk Kinds workshops gegeven. Lutger (en ik) hadden het over de feitelijke werving. En Henk over het ontdekken van de kracht van je eigen vereniging. Het werd een mooie avond. Buiten was het winters koud, binnen scheen de zon.