Sponsortribune publiceerde de resultaten van een Amerikaans onderzoek naar de publieke waardering van sponsorships. Het komt erop neer dat consumenten minder ontvankelijk zijn voor sponsorships in sport en cultuur. Maatschappelijke sponsorships mogen nog wel. Maar bedrijven met overheidssteun moeten als het even kan maar helemaal niet meer sponsoren. Verder waarderen consumenten bescheidenheid bij bedrijven, samen met financieel conservatisme.
Het is duidelijk: een nieuw tijdperk is begonnen. Het vertrouwen in bedrijven is weg; bedrijven zijn verdacht en zo ook hun handelingen. De license-to-operate is beperkt. Daar heeft sponsoring onder te lijden. Moeten we inderdaad maar minder sponsoren en soberder activeren?

Sponsorfinding is een black box. Dat is mijn conclusie uit het zeer geslaagde jaarlijkse congres van het Sponsorhuis. Heel de sponsorwereld (as I know it) was gemobiliseerd en aanwezig. Zowel de klassieke sponsoraars als de modernistische brandexperiencers. En dat levert geanimeerde gesprekken op. Ik zat twee tafelrondes voor over out of the box denken bij strategische veranderingen. Out of the box was het intrigerende thema van het congres,  neergezet door inleidingen van ‘Frog’ Brian Elliott (een creatieve modernist) en Mountainviewer Ingmar de Lange, die inderdaad een modernistisch perspectief vanaf de berg gaf.

Daar drijven ze dan de Lek af met geneuzel over wonen bij het water. Alles wat ING als sponsor van Formule 1 heeft opgebouwd valt in het water.