De afgelopen maand heb ik veel presentaties gegeven over effectiviteit van sponsoring. Zowel voor gesponsorden die zichzelf afvragen wat ze nu eigenlijk te bieden hebben?  Als voor sponsors die zichzelf vooral afvragen: wat levert sponsoring op? Mede op basis van de presentaties en recente rendementsanalyses van sponsorships bij ABNAmro en de Provincie Noord-Holland, is mijn visie over rendement aangescherpt. Ik onderscheid zes pijlers van rendement, drie voor de sponsor en drie voor de gesponsorde. Die pijlers slaan aan en konden wel eens de volgende stap zijn naar een model over effectiviteit van sponsorships.

Sponsortribune publiceerde de resultaten van een Amerikaans onderzoek naar de publieke waardering van sponsorships. Het komt erop neer dat consumenten minder ontvankelijk zijn voor sponsorships in sport en cultuur. Maatschappelijke sponsorships mogen nog wel. Maar bedrijven met overheidssteun moeten als het even kan maar helemaal niet meer sponsoren. Verder waarderen consumenten bescheidenheid bij bedrijven, samen met financieel conservatisme.
Het is duidelijk: een nieuw tijdperk is begonnen. Het vertrouwen in bedrijven is weg; bedrijven zijn verdacht en zo ook hun handelingen. De license-to-operate is beperkt. Daar heeft sponsoring onder te lijden. Moeten we inderdaad maar minder sponsoren en soberder activeren?

De Benchmark sponsoring 2009 van Sponsortribune in samenwerking met Sport+Markt is uit, de thermometer van de sponsorbranche in Nederland. Stijf op nummer 1 van de belangrijkste ontwikkelingen die de sponsormanagers voorzien, staat “return on investment”. Net als vorig jaar trouwens. Blijkbaar is er niet veel gebeurd vorig jaar. Veel sponsormanagers waren natuurlijk drukker dan druk in een Olympisch- en een EK-jaar. Desondanks geeft de helft aan er wat aan gedaan te hebben, meestal zelf, zonder hulp van buiten. En de andere helft is er met een grote boog omheen gelopen. Kortom inzicht in het rendement van sponsorships blijft hoog op de agenda staan. Leuk toch…?

Laten we het eens hebben over een klassieker in de sponsoring: het reclamebord. Alle sportvelden hangen er vol mee. Maar het vreemde is dat een reclamebord helemaal geen reclame maakt. Toevoegingen als “30% korting” of “verbeterd” zijn uit den boze. Ooit wilde ik een reclamebord met ” Hup Pieter” plaatsen tijdens een zwemwedstrijd. Het mocht alleen op een plek buiten het zicht van de camera. Wil je met je bord op TV komen dan mag alleen je logo of merknaam er op staan. En welk bedrijf zou ooit in de krant adverteren met alleen zijn logo? De vraag is dus: wat voor effect mag je van een reclamebord verwachten?