Sponsorbrein Homepage Sponsorium
Sponsorbrein header image 3

Hoge C in hoge nood

March 14th, 2010 · 4 Comments · Cultuursponsoring, Sponsorfinding

Afgelopen week viel programmaboekje van het Holland Festival in de bus. Dit festival heeft een overdaad aan bijzondere voorstellingen. Dat wordt smullen.Wat moet je kiezen?

Het Holland Festival zou toch een uitgelezen mogelijkheid zijn voor sponsors om hun merk een impuls te geven. Je kunt veel kanten op, van traditioneel tot avantgarde, van inheems tot exotisch. Werkelijk alle podiumkunsten komen aan bod. Een keur aan experiences om je merk te profileren. Maar de sponsors van het Holland Festival gaan geen enkele kant op. Er zijn namelijk helemaal geen sponsors. Nul, nada,niente. En dit is de hogeschool van cultuur. Als zij geen sponsor kunnen vinden, welk cultuurgezelschap dan wel? Er zal dit jaar ook geen sponsor bijkomen. Want uit de benchmark 2010 van Sponsortribune bleek dat geen enkel bedrijf van plan was een sponsorship aan te gaan in de culturele sector. Houden wij niet van cultuur of is hier iets anders aan de hand?

Go where the money is

Dat hebben culturele instellingen gedaan. Ze zoeken voor hun financiering en masse de overheid of de grote vermogensfondsen. Ze zijn vooral op zoek naar subsidies. De subsidiƫrende instellingen rekenen het desondanks tot hun missie om de culturele sector minder afhankelijk te laten zijn van hun infuus. Het stimuleren van cultureel ondernemerschap staat daarom regelmatig op de agenda. Zo heeft de rijksoverheid een regeling waarbij tegenover iedere euro sponsoring een euro extra subsidie als beloning wordt gegeven (niet onbeperkt natuurlijk en niet voor iedereen). Buy one, get one free, maar dan anders. Dat heeft het Holland Festival in ieder geval niet geholpen.

Old boys network

Een deel van het probleem zit naar mijn mening in de manier waarop de cultuur aan sponsors komt. Dat gebeurt overwegend bovenlangs. Invloedrijke vriendjes uit de cultuur bellen hun invloedrijke vriendjes uit het bedrijfsleven. Daar is niks op tegen, zou ik ook doen. Maar het venijn zit hem in de activering van de sponsoring. Die komt er gewoon niet van. Het blijft bij relaties uitnodigen en that’s it. De sponsoring komt verder in geen enkele andere communicatie uiting aan bod. De afdeling marketing kijkt wel uit om dit door de strot gedrukte project te stimuleren. En de vriendjes kijken vooral naar elkaar. De sponsoring is daarmee vooral een donatie, een gebaar van goede wil.

Stuck in the middle

Zo wordt sponsoring in de cultuur een doodlopend pad. Bedrijven sponsoren omdat ze er niet aan ontkomen. Ze sponsoren niet vanwege de mogelijkheden. En de culturele sector krijgt daardoor geen feeling met wat ze nu te bieden hebben aan sponsors. Het ontbreekt aan baanbrekende cases die een groot publiek aanspreken in de culturele sector. In de sport heb je die cases: TDK en Ajax, Rabo en wielrennen, ING en Formule 1. In de cultuur moet je het nog steeds doen met de Robeco Zomerconcerten.

Did Shakespeare knew this?

Binnen de culturele sector leven door de onbekendheid met sponsoring nog steeds wat ongenuanceerde opvattingen over sponsoring. Dat een sponsor zich niet met het artistieke beleid mag bemoeien. Waarom zouden ze? De overheid stuurt ieder jaar visitatiecommissies op de instellingen af. Dat de sponsor alleen maar denkt aan zijn eigen zichtbaarheid. Op zich een relevant punt. De culturele sector zou flink kunnen scoren door een sponsor zinvoller exposure te bieden dan het reclamebord bij de sport.
Maar om deze angsten te ontzenuwen, moet je bedrijven hebben die sponsor willen worden. De culturele sector moet zich ernstig zorgen maken dat die bedrijven er gewoon nauwelijks zijn. Sponsors laten deze sector gewoon links liggen. Daar zou ik wel bang van worden in het vooruitzicht van draconische overheidsbezuinigingen.

Tags: ·····

4 responses so far ↓

  • 1 Erik Ruts // Mar 15, 2010 at 20:47

    Wim Haze (MijnnaamisHaze) reageerde via facebook:

    Zou het niet zo zijn dat events als het Holland festival zich opstellen als de ‘culturele elite’ en daarmee een al dan niet verdiende arrogantie tentoon spreiden. Een Kunstenaar heeft in NL (op een enkele na) ook altijd gehoord dat commercie verraad is en dat het kunstwerk hun eigen intellectueel eigendom is. Respect voor culturele sponsoring die wel lukt (lees opera) maar het lijkt alsof dat gedeelte de sector nog een beetje is blijven hangen in de BKR.

    De uitdaging ligt volgens mij in het uitdagen van de jongere garde, draai het om en begin bij commercie en daag uit om daar iets mee te doen. Kijk naar de Glorix sponsoring op de Parade of bijv Oerol. Eigenlijk is het Holland Festival toch niets anders dan Oerol voor gevorderden. Je zou wellicht in een andere hoek moeten kijken, als Citroen zich aan het HF zou binden is het wellicht voor de ‘average’ autokoper een signaal dat het merk te elitair is. (VPRO/Loewe/Pastoe/Marqt/Vrij Nederland/)

    leuk om over na te denken!

    Wim

  • 2 Erik Ruts // Mar 15, 2010 at 20:55

    Het HF als Oerol voor ouderen zien, daar zie ik wel wat in Wim, haha.
    En inderdaad waarom niet beginnen met de jeugd?

  • 3 Erik Ruts // Mar 21, 2010 at 18:23

    Aanvulling: in gesprek met zakelijk directeur van grote culturele instelling reageert deze als volgt op de suggestie dat vriendjes hun vriendjes bellen: “deden ze dat maar wat meer”. Da’s dan helemaal jammer voor de culturele sector.

  • 4 Erik Ruts // Jun 5, 2010 at 08:33

    Het Holland Festival pakt het beter aan dan ik dacht. Vandaag in het FD een artikel over hun fondsenwerving. Ze hebben een “Board of Governors” aangetrokken. De board fourneert geld op persoonlike titel en wordt betrokken bij de ontwikkeling van het Festival. Goed idee, zeker ook omdat het bedrijfsleven weinig interesse heeft.
    Martijn Sanders zet zijn schouders hier onder samen met zakelijk directeur Annet Lekkerker. De opening van het festival was dit jaar fantatstisch. Een beter visitekaartje is er niet.

Leave a Comment