Sponsorbrein Homepage Sponsorium
Sponsorbrein header image 1

De staat van sponsoring

May 18th, 2009 · 1 Comment · Columns, Curieus, Kredietcrisis, Maatschappelijk, Marketingcommunicatie, Sponsorfinding, Strategie

Het koffertje met de begroting

Afgelopen week was er een intensieve bijeenkomst van Sponsortribune. Daarbij kondigde VODW aan dat sponsoring van “building brands” naar “building business” gaat. Partnerships aangaan met aanvulling van elkaars competenties wordt hot. Een interessante invalshoek.
In diezelfde week trad ik op voor de expertclass van de Vrije Universiteit Brussel. Een opleiding onder de bezielende leiding van Jos Verschueren voor sportmanagers, zowel uit Vlaanderen als uit Holland. Daar wilde men heel graag weten hoe je sponsoring aanpakt: hoe benader je sponsors, hoe werk je samen en hoe introduceer je sponsors bij je fans? Een zeer begrijpelijke invalshoek.

De kennis en ervaring van deze twee groepen liggen nogal ver uit elkaar. Wordt sponsoring de heilstaat waarin sponsors en gesponsorde elkaar opzoeken en met elkaar samenwerken? Of zijn het twee gescheiden werelden die, net als geïsoleerde staten, eerst elkaar maar eens beter moeten leren kennen?

De sponsorheilstaat is naar mijn ervaring voor heel veel gesponsorden nog veel te hoog gegrepen. De sponsorheilstaat is een elitaire staat, voor de happy few met veel kennis en ervaring met sponsoring. Fijn voor degenen die zover zijn maar het is geen werkelijkheid die snel gemeengoed gaat worden.
Sport heeft nog steeds het grootste marktaandeel in sponsoring. Als sportmanagers die zich academisch laten scholen zo hongerig zijn naar sponsorkennis dan is dat tekenend. De conclusie is gerechtvaardigd dat sponsoring op een laag pitje staat in onze maatschappij.

Hoe anders is dat in de Verenigde Staten. Daar is sponsoring business as usual. Op de sponsorcongressen van IEG in Chicago ben ik vaak sponsormanagers tegen het lijf gelopen van scholen, bejaardentehuizen, gemeenten, ziekenhuizen. Natuurlijk, het is verklaarbaar omdat gemeenschapsgeld daar niet voor het oprapen ligt. Maar dat ligt het bij ons binnenkort ook niet meer.

Philip Wagner, initiator en eigenaar van het Sport Management Instituut, voorspelde (ook) vorige week tijdens een alumni-bijeenkomst, dat in een volgende kabinetsperiode fors bezuinigd gaat worden. Sport, cultuur, welzijn: iedere sector zal het voelen. En als we dan nog moeten gaan beginnen met het ontwikkelen van professionele competenties voor sponsoring bij maatschappelijke instellingen dan zijn we te laat.

En vlak de marginale positie van sponsoring bij het bedrijfsleven niet uit. De bedrijven die structureel en professioneel met sponsoring omgaan zijn op de vingers van twee handen te tellen. Bij veel bedrijven hangt het erbij. In die zin is het een blessing in disguise dat er nog steeds bestuursvoorzitters zijn die op eigen gezag sponsorships aangaan.

De zwakke staat van sponsoring gaat ons als samenleving kwaliteit en verbondenheid kosten. Het gaat uiteindelijke ten koste van ons geluk. Om het tij te keren is het nodig dat in ieder geval iedere sponsorprofessional zich inzet voor het verspreiden van sponsorkennis. Vanuit een welbegrepen eigen belang. Voor je eigen markt, je eigen gemeenschap en je eigen kinderen. Nu is het de tijd en, met dank aan de economische tegenwind, nu heeft iedereen de tijd. Wie doet er mee?

Tags: ·······

1 response so far ↓

  • 1 Ad Maatjens // May 21, 2009 at 10:07

    Een wat pessimistisch, maar misschien juist wel realistisch, beeld van de stand van zake. Aan ons als ‘sponsorsekte’ hoeven we elkaar niets uit te leggen. We moeten veel meer buiten ons eigen kringetje de legitimiteit en toegevoegde waarde van sponsoring laten zien: aan de consument, media, overheid etc. Maar wie gaat dat doen?

Leave a Comment