Het zat er al een tijdje aan te komen maar  gelouterde sponsorwerver Wim Noordzij is er zeer duidelijk over: de goud, zilver en brons pakketten werken niet meer in sponsoring. Bedrijven willen maatwerk. Ze hoeven geen rechten waar ze niks aan hebben. Wim Noordzij was inleider op het Business Breakfast Seminar dat ik maandag 7 juni organiseerde samen met de Hogeschool van Rotterdam. Ruim anderhalf uur hebben we het gehad over succesvol matchen in sponsoring. Er waren zo’n twaalf aanwezigen uit de sponsorbranche die meededen aan deze open gedachtenwisseling. Bij deze een impressie, opdat sponsoring verrijkt en versterkt wordt.

Ik zit niet meer op school, maar als de juf aan mij zou vragen wat het leukste was dat ik in mijn vakantie gedaan had, dan zou ik de Jazzdag geantwoord hebben. Deze dag is uitgegroeid tot het event voor de jazzbranche in Nederland met dank aan Buma Cultuur. Het is gekoppeld aan het festival Keistadjazz in Amersfoort. En daarom is er heel veel jazz te beluisteren en te bespreken. Een geheel nieuwe wereld voor mij. De diversiteit is groot. Jazz is er met saxofoon, met guitaar, op de computer, met zijn drieën, met zijn tienen, met zang en zonder. En dan hebben we het nog niet eens over de vele stromingen binnen jazz.
Samen met Jan Willem Klein Willink gaf ik een sessie over, hoe kan het ook anders, sponsoring. De kernvraag: hoe maak je jazz aantrekkelijker voor bedrijven? Ons idee: door jazz groter te maken. Maar hoe doe je dat dan?

Afgelopen week viel programmaboekje van het Holland Festival in de bus. Dit festival heeft een overdaad aan bijzondere voorstellingen. Dat wordt smullen.Wat moet je kiezen?
Het Holland Festival zou toch een uitgelezen mogelijkheid zijn voor sponsors om hun merk een impuls te geven. Je kunt veel kanten op, van traditioneel tot avantgarde, van inheems tot exotisch. Werkelijk alle podiumkunsten komen aan bod. Een keur aan experiences om je merk te profileren. Maar de sponsors van het Holland Festival gaan geen enkele kant op. Er zijn namelijk helemaal geen sponsors. Nul, nada,niente. En dit is de hogeschool van cultuur. Als zij geen sponsor kunnen vinden, welk cultuurgezelschap dan wel? Er zal dit jaar ook geen sponsor bijkomen. Want uit de benchmark 2010 van Sponsortribune bleek dat geen enkel bedrijf van plan was een sponsorship aan te gaan in de culturele sector. Houden wij niet van cultuur of is hier iets anders aan de hand?

Afgelopen maandag opgetreden op het congres “Sponsoring nieuwe stijl: actief en betrokken”. En dat was een fantastische avond met honderd betrokken bestuurders uit de sport en het maatschappelijk leven. Van voetbalclub tot hospice, ze waren er allemaal en ze waren leergierig.
Fons Roosenboom van Univé trapte af met hun stijl van sponsoring. Dat houdt in dat maatschappelijke sponsoring altijd ingebed is in de sponsoring. En dat gesponsorden zelf actief moeten zijn en heel creatief. Fons zorgde voor een opsteker door desgevraagd zijn mobiele nummer te geven.
Ik was daarna aan de beurt en ben het fenomeen sponsoring gaan verkennen met de aanwezigen. Want sponsoring werkt wel, het brein wil het laten werken maar is een reclamebord of een logobalk het goede instrument om het te laten werken? Inkoppertje: nee natuurlijk, maar hoe dan wel? Bijgaand mijn presentatie met toelichting omdat bij de plaatjes een tekst hoort.
Hierna werden door Lutger Brenninkmeijer en Henk Kinds workshops gegeven. Lutger (en ik) hadden het over de feitelijke werving. En Henk over het ontdekken van de kracht van je eigen vereniging. Het werd een mooie avond. Buiten was het winters koud, binnen scheen de zon.

Of je nu voor of tegen Geert Wilders bent, de aandacht voor hem maakt duidelijk dat samen leven met verschillende culturen ons niet goed af gaat. Een van mijn klanten doet daar wat aan: Theater Rast. Gesitueerd in het “frontgebied” Amsterdam-West maken zij voorstellingen waarbij zij putten uit de verschillen in culturen om hen heen. Theater Rast laat zich erdoor inspireren. Ook gaan ze de scholen in de buurt af. Veel scholen. Jaarlijks ontmoeten zij tweeduizend leerlingen. En een aantal leerlingen gaat door voor het serieuze werk bij Jong Rast. En dat allemaal omdat ze streven naar een samenleving waarin we wel met elkaar op kunnen schieten.
Hoe zit het met hun sponsorpotentie? Ze zijn minder bekend dan de Holland Acht daarentegen hebben ze hun marketing en communicatie inclusief social media op orde. Verder is hun werk zeer relevant voor deze tijden. Theater Rast, juist nu, zou ik zeggen.

Je hebt sportmensen voor wie topsport een fase in hun leven is. Maar je hebt ook sportmensen voor wie topsport hun leven is. Zo’n sportmens is Diederik Simon. Gelauwerde roeier uit de Holland Acht sinds 1996! Ik ken Diederik uit de tijd dat ik werkte voor de Roeibond. Hij wilde een afspraak om te praten over sponsoring. Want de Holland Acht heeft geen sponsor. En Diederik vroeg zich af of er toch niet kansen waren op een sponsor? Het ging allemaal niet om grote bedragen. Als het maar wat makkelijker werd om rond te komen. Diederik, als het de Holland Acht niet lukt om een sponsor te vinden, wie lukt het dan nog wel? Maar je moet het wel organiseren.

Gisteren was ik samen met dik tweehonderd mensen getuige van een uniek feest. Esther Vergeer vierde haar 10 jarig jubileum als nummer 1 van de wereldranglijst. Een uniek jubileum. Zelfs de mensen van Infostrada konden geen vergelijkbare prestatie vinden in hun gegevens. De door Repmen veel geprezen koppenmaker van De Telegraaf schreef dat Esther “tien jaar in het vak zit”. De koppenmaker had een offday. Mijn kop is beter. Zij is een verrukkelijke kampioen.
Wie Esther niet kent, zou kunnen denken dat het een beetje onbescheiden is om tien jaar wereldhegemonie te vieren, onHollands bijna. Niets is minder waar. Esther wilde vooral degenen bedanken die haar door de jaren heen gesteund hebben. En die steun was nodig want het is niet vanzelf gegaan.

Afgelopen vrijdag 20 november vond de eerste versie van TED Amsterdam plaats. Een groot succes, in alle opzichten. Er hadden zich ongeveer drieduizend mensen aangemeld. Uiteindelijk werden vierhonderveertig mensen uitgenodigd. Op twintig locaties in Nederland was TED via een live stream te volgen. Maar wat het evenement vooral toont is hoe sterke merken werken, ook voor sponsoring.

Afgelopen week gaf ik twee workshops over verenigingssponsoring op het zeer goed georganiseerde sportcongres van het Huis van de Sport. En mijn kruistocht tegen lelijke, slechte reclameborden viel goed. Het zal de Groningse nuchterheid geweest zijn waardoor ze er gelijk voor open stonden om reclameborden om te zetten in sponsorborden. Het kan zo maar zijn dat Groningen de eerste provincie wordt waar reclameborden tot het landschappelijk schoon gaan behoren. De discussie kwam pas los bij de vraag of kleine verenigingen ook aantrekkelijk waren voor sponsors.

Zaterdag 13 juni was het zesde congres voor de sportbesuurder, georganiseerd door het blad “Sport, bestuur en management” van uitgeverij Arko. Ik leidde een paralelsessie over sponsoring. Onder de titel “10 Aanvalsstrategieën voor sponsoring” presenteerde ik mijn visie op effectieve sponsoring bij clubs. Er waren ruim twintig sportbestuurders waarmee een heel goed gesprek ontstond, onder andere over – hoe kan het anders?- het reclamebord.