Onlangs vierde het Sport Management Instituut (SMI) zijn twintigste verjaardag met een fantastische TED look-a-like bijeenkomst: SMIxX.  Ik heb de opleiding zelf gevolgd in de beginjaren en geef er nu  les over branding en sponsoring. Het SMI heeft een reputatie om te verrassen met onorthodox denken. Nu was het onder andere mijn taak om dat te doen. Ik was in goed gezelschap van meesterbrein Philip Wagner, de onnavolgbare Joop Alberda, gentleman Arnold Vanderlijde, bevlogen Marjan Heinen, talent Joris Coppes en sfeermaker en inspirerende outsider Martijn Aslander. Ik ging los over, hoe kan het anders, ontsponsoren en focuste op de zinloosheid van reclameborden.

Ik heb de afgelopen weken twee enthousiaste sessies ontsponsoring begeleid. Bij de Rabobanken in West-Brabant en bij de studenten van de MBA-sport. Voor de Rabobanken is sponsoren dagelijkse praktijk, zij steunen heel veel verenigingen en initiatieven. Ontsponsoren is nodig want vooral de verenigingen komen niet verder dan het standaardbordje. Bij de studenten van de MBAsport was het een virtuele oefening. Sponsoring is (nog) niet hun werkveld. Maar ze kennen allemaal de sportclubs en de kakafonie aan reclameborden langs de velden. Bij deze een selectie uit de vruchten van beide sessies.

Wie zich in Nederland op de hoogte wil stellen van de jongste keukensnufjes, vervoege zich bij het Miele Inspirience Center in Vianen. Alwaar men in moderne schoolbankjes gezeten, de gastvrouw (type “stewardess”) kunt volgen terwijl deze allerlei hapjes klaarstoomt voor u.  Als dat niet inspirerend is…
Wie in Parijs woont is een stuk beter af. Die gaat naar het Palais de Tokyo en bezoekt het Electrolux Art Home. Compleet uitgerust met keuken, balkon met kruidentuin, en petit restaurant op het dak met spetterend uitzicht over de stad. Als dat niet inspirerend is!