Dat waren ze dan de Olympische Winterspelen van 2010. Het is gedaan met ze. Na het huldigen rest weinig anders dan terugblikken. Voor de liefhebber zijn er natuurlijk altijd nog Paralympics.
Het waren echte Olympische Spelen. Rijk aan dramatiek en heroïek, ook voor ons. Daar zijn de spelen ook voor. Dat is het wezen van dit sportfestijn met de topatleten uit de wereld. Daarom zitten wij met zijn allen aan de buis gekluisterd. En dat gedrag is nu precies de reden waarom bedrijven hierbij betrokken willen zijn. De commercial doet weer zijn werk zoals vroeger: in een keer miljoenen mensen bereiken. Maar er is wel iets veranderd. TV is de aanjager, internet is de drager van sponsorcampagnes. En de sport verbroedert nog meer dankzij social media.

Met ons wereldwijd Sponsorium netwerk hebben we de afgelopen dagen onze jaarlijkse conferentie gehad. Vanaf de Bahamas, van waar je Miami zo’n beetje ziet liggen. Daarom volg ik de spelen via NBC, met een Amerikaanse blik. Dat is een blik van sportkenners. De reporters weten waar ze over praten.
Maar het is, bij Amerikaans succes, ook een sentimentele en patriotistische blik. Mart Smeets zou hier beter tot zijn recht komen. Ook al omdat reporters op leeftijd hier heel normaal zijn en ze allemaal een trui dragen.
Sponsors zijn hier allemaal “proud sponsor”. Mooie uitdrukking. Maar één sponsor heeft daar een prachtige twist aan gegeven.

De eerste tussenstand in de winterspelen voor sponsors komt van Adformatie. De voorlopige koploper is Unox. Gevolgd door achtereenvolgens de NOS en Heineken. Ook vaak in verband gebracht met de Olympische Winterspelen worden Nike, Aegon, Essent en Intersport.
Alleen Unox is een ‘echte’ Olympische sponsor, Aegon sponsort de KNSB en Essent de World Cup. Heineken komt altijd voor in dit soort rijtjes. Het merk wordt door consumenten met van alles in verband gebracht. Maar ze hebben bij de spelen wel degelijk een rol. Ze organiseren immers het Holland House.
Wie denkt dat sponsors altijd een streepje voor hebben bij het publiek komt bedrogen uit. Maar is dat erg?

Olympische koorts is geen Oranjekoorts. Daar waar een WK en Oranje al maanden van tevoren leven, komen de Olympische Spelen altijd een beetje uit de lucht vallen. Opeens is die openingsceremonie er en dan zijn we begonnen. De Olympische koorts houdt ook niet lang aan. Na terugkomst in Nederland doen we al weer snel normaal. En dat is apart want, anders dan bij voetbal, gaat Nederland altijd en wint ook altijd. De winterspelen doen het qua Olympische koorts ook weer slechter dan de zomerspelen. Het is daarom denk ik dat alleen bij Studio Sport de winterspelen leven op dit moment en verder helemaal nergens. Dat is een apert nadeel voor de sponsors.
Gelukkig zijn wij wel zeer vatbaar voor schaatskoorts. Dat is de redding, ook voor de sponsors. Want terwijl Oranjekoorts aangewakkerd wordt door een bombardement acties, blijft het bij de Olympische Spelen altijd vrij overzichtelijk. Zo ook met deze spelen zo lijkt het. De NS,  Essent en Unox zijn actief. Wie volgt?

Je hebt sportmensen voor wie topsport een fase in hun leven is. Maar je hebt ook sportmensen voor wie topsport hun leven is. Zo’n sportmens is Diederik Simon. Gelauwerde roeier uit de Holland Acht sinds 1996! Ik ken Diederik uit de tijd dat ik werkte voor de Roeibond. Hij wilde een afspraak om te praten over sponsoring. Want de Holland Acht heeft geen sponsor. En Diederik vroeg zich af of er toch niet kansen waren op een sponsor? Het ging allemaal niet om grote bedragen. Als het maar wat makkelijker werd om rond te komen. Diederik, als het de Holland Acht niet lukt om een sponsor te vinden, wie lukt het dan nog wel? Maar je moet het wel organiseren.

Een recente publicatie van Multinational Monitor bekritiseert de commercialisering van de Olympische Spelen. Op het veld een showcase van gezond leven, buiten het veld ontstaat een heel ander beeld. In de Olympische stadions hebben sponsorende fastfoodmerken als McDonalds en Coca-Cola vrij spel. Hoe is dat met elkaar te verenigen? Multinational Monitor vindt het onverantwoordelijk voor een evenement dat zo’n grote aantrekkingskracht heeft op jongeren. Het roept het IOC op om zijn sponsorbeleid weer eens langs de meetlat van zijn eigen Olympisch waarden te leggen. Letten ze bij het IOC echt alleen nog maar op het geld en komt hun integriteit op de tweede plaats?

Onlangs zijn de resultaten bekend geworden van een onderzoek naar de mening van de Nederlandse bevolking om de Olympische Spelen in 2028 te organiseren. Sport Know How XL heeft de resultaten onder ogen gekregen en vroeg onder andere mij hierop te reageren.
Voor alle duidelijkheid: ik ben een expliciete voorstander van dit project. Hiermee laten we de wereld zien dat we meer zijn dan de Gouden Eeuw en de Deltawerken. In mijn Ernst & Young tijd heb ik samen met mijn collega Jan Willem Wits op de slotdag van Olympische Spelen in Sydney een bijeenkomst georganiseerd met beslissers uit het bedrijfsleven en de politiek hierover. Dat leverde veel publiciteit op maar niet veel resultaat. Uit een poll van het AD bleek toen dat slechts eenderde van de bevolking de organisatie van de Olympische Spelen in Nederland zag zitten. De tijden zijn veranderd dat blijkt uit het onderzoek. De resultaten zijn verrassend positief.

Mijn pleidooi voor meer openheid en betrokkenheid bij de toekenning van de SponsorRingen vraagt om een vervolg. Want die ringen toekennen is één ding. En zoals Michiel van Schooten in zijn commentaar aangeeft is het usance om het zo te doen.
Maar openheid over cases is een ander ding. Daar hebben we die ringen niet voor nodig. Daarom introduceer ik vandaag de “Sponsordarlings: de sponsorships waar je van houdt”. Spreek je uit over een sponsorship die je leuk vindt en geef er een goede reden bij. Vul een comment of reactie in. Ik verwerk jouw case in de top 10 Sponsordarlings in de kolom in de sidebar.

Van de week vond ik bij de post een brief van Esther Vergeer. Daarin bedankte zij mij voor alle support, compleet met handtekening en een presentje. Waar vind je topsporters die in hun volle agenda ruimte maken voor een bedankje? Voor mij het bewijs dat Esther een hele grote sportvrouw is.

Bij deze mijn versie van de hoogtepunten in sponsoring afgelopen jaar. Ik kies voor AEGON en Ajax, Rabobank en de wielerploeg en het Fonds Gehandicaptensport en 1% Fair Share. Met de beste wensen van Sponsorbrein voor een gelukkig en gezond 2008.