Bij een goed wijnjaar is de oogst uitbundig en uitmuntend.  Bij een goed sponsorjaar is dat net zo. Een goede wijn prikkelt de zintuigen, vervult je van genot en stemt tot nadenken. Een goed sponsorship werkt net zo. We gaan natuurlijk een uitbundig sponsorjaar tegemoet: met Olympische Spelen en een WK voetbal. Maar 2010 is ook het Europees jaar tegen armoede en sociaal isolement,  Istanbul is culturele hoofdstad samen met het Ruhrgebied, Sail vindt weer plaats. En er zijn natuurlijk duizenden grote en kleine, sportieve, culturele en sociale festiviteiten waar we met zijn allen naar toe gaan en een goede tijd hebben. Tegelijkertijd is de crisis nog steeds alom aanwezig. De budgetten voor sponsoring zijn er niet groter op geworden.
Hoe maken we daar nu een uitmuntend sponsorjaar van? Wellicht kunnen de volgende vijf oriëntaties helpen. Voor mij zijn ze in ieder geval leidend komend jaar. U bent gewaarschuwd.

Dinsdag 17 november was het Sponsorcongres georganiseerd door Sponsortribune. Dat was een heel goed congres. En de aansluitende uitreiking van de Sponsorringen maakte de dag extra feestelijk.
Samen met René de Man van Blauw Research gaf ik ‘s middags een sessie over “accountability” van sponsorships met als titel: red uw sponsorsbudget. Oftewel op zijn Amerikaans “use it or lose it”, je budget dan.
Het was het eerste gezamenlijke optreden en ik was er dik tevreden over. Dat neemt niet weg dat er nog veel te verbeteren is aan onze presentatie. De opkomst was groot, we moesten stoelen bijplaatsen. Het is duidelijk dat accountability hot is.  De branche komt niet meer weg met mooie praatjes, het gaat om resultaten, het gaat om rendement. Maar wat is de betekenis van dat rendement?

Veel verandering op het sponsorfront de afgelopen tijd. DSB, een grote sponsor maar een te kleine bank, staat op omvallen. AEGON focust zich vanaf nu op AJAX en laat schaatsen naar KPN gaan. ING neemt het sponsorship van de voetbalbond over van dochter Nationale Nederlanden en vult zo de leemte nagelaten door Formule 1.
Jammer dat Nationale Nederlanden vertrekt, respect voor de mooie serie commercials die ze hebben gemaakt als sponsor (deze vond ik de beste).
Maar waar duiden deze veranderingen op? Trekt de sponsormarkt aan? Is de sponsormarkt de crisis voorbij? Nee natuurlijk niet, geen enkele markt is de crisis voorbij en aantrekkende markten zijn er ook nog niet. Het is eerder een kwestie van profiteren van de crisis.

Het is dit weekend hard doorwerken bij DSB. De reputatie is in een glijvlucht naar beneden en iedereen weet wat er dan gebeurt bij een bank. Woordvoerder Wilting houdt de moed er in maar heeft natuurlijk last van het Al-Sahaf-gevoel: er zijn geen Amerikanen in Bagdad.
Houdt niets de glijvlucht dan tegen? Jawel, een deel van marketingcommunicatiemix houdt moedig stand: sponsoring. In allerlei media duiken waarderende berichten op over DSB als sponsor. De presentatie van de schaatsploeg bood Dirk Scheringa de gelegenheid om zich publiekelijk te laten zien. Daar was meer van te maken geweest dan voortijdig afdruipen. Maar het bewijst maar weer eens dat sponsoring een reputatiebuffer is. Die werkt goed voor DSB maar werkt het ook goed voor de gesponsorden?

Afgelopen week was er een intensieve bijeenkomst van Sponsortribune. Daarbij kondigde VODW aan dat sponsoring van “building brands” naar “building business” gaat. Partnerships aangaan met aanvulling van elkaars competenties wordt hot. Een interessante invalshoek.
In diezelfde week trad ik op voor de expertclass van de Vrije Universiteit Brussel. Een opleiding onder de bezielende leiding van Jos Verschueren voor sportmanagers, zowel uit Vlaanderen als uit Holland. Daar wilde men heel graag weten hoe je sponsoring aanpakt: hoe benader je sponsors, hoe werk je samen en hoe introduceer je sponsors bij je fans? Een zeer begrijpelijke invalshoek.

De kennis en ervaring van deze twee groepen liggen nogal ver uit elkaar. Wordt sponsoring de heilstaat waarin sponsors en gesponsorde elkaar opzoeken en met elkaar samenwerken? Of zijn het twee gescheiden werelden die, net als geïsoleerde staten, eerst elkaar maar eens beter moeten leren kennen?

Sponsortribune publiceerde de resultaten van een Amerikaans onderzoek naar de publieke waardering van sponsorships. Het komt erop neer dat consumenten minder ontvankelijk zijn voor sponsorships in sport en cultuur. Maatschappelijke sponsorships mogen nog wel. Maar bedrijven met overheidssteun moeten als het even kan maar helemaal niet meer sponsoren. Verder waarderen consumenten bescheidenheid bij bedrijven, samen met financieel conservatisme.
Het is duidelijk: een nieuw tijdperk is begonnen. Het vertrouwen in bedrijven is weg; bedrijven zijn verdacht en zo ook hun handelingen. De license-to-operate is beperkt. Daar heeft sponsoring onder te lijden. Moeten we inderdaad maar minder sponsoren en soberder activeren?

In Nederland staat rendement op nummer 1, in Europa ook en nu blijkt dat dat ook in de Verenigde Staten het geval is. Onderzoek van The Conference Board toont dit aan. Rendement is het mantra van de sponsormanagers uit de Westerse wereld (ben overigens best benieuwd waar Aziatische sponsormanagers mee zitten?). De beurskoersen mogen omlaag gaan maar de sponsormanager is vooral bezig met hogere rendementen. En waarom ook niet? De sponsormarkt is een buyer’s market.

Het onderzoek van The Conference Board geeft ook een indicatie welk rendement omhoog moet: merkbekendheid en de reputatie op het gebied van duurzaamheid. In lijn hiermee geven Amerikaanse sponsormanagers aan dat hun sponsorbudget verschuift richting maatschappelijke projecten ten koste van ondersteuning van evenementen en cultuur. Waar het op neerkomt is dat sponsoring in de VS ingezet wordt om op te vallen via maatschappelijke sponsoring.

Zou dit ook  in Nederland kansen bieden voor maatschappelijke en goede doelen?

Adformatie meldt dat ING met ingang van volgend seizoen stopt met de sponsoring van de Formule 1. Dat is heel jammer. De sponsoring van Formule 1 door ING zit goed in elkaar, het is een succesformule. Daarom is het nog steeds een van mijn “sponsordarlings”. Waarom dan toch gestopt? Een combinatie van andere prioriteiten en uitstraling van de F1.

De Benchmark sponsoring 2009 van Sponsortribune in samenwerking met Sport+Markt is uit, de thermometer van de sponsorbranche in Nederland. Stijf op nummer 1 van de belangrijkste ontwikkelingen die de sponsormanagers voorzien, staat “return on investment”. Net als vorig jaar trouwens. Blijkbaar is er niet veel gebeurd vorig jaar. Veel sponsormanagers waren natuurlijk drukker dan druk in een Olympisch- en een EK-jaar. Desondanks geeft de helft aan er wat aan gedaan te hebben, meestal zelf, zonder hulp van buiten. En de andere helft is er met een grote boog omheen gelopen. Kortom inzicht in het rendement van sponsorships blijft hoog op de agenda staan. Leuk toch…?

Donderdag 20 november was de grote sponsordag van het jaar. Sponsortribune met stuwende krachten Ad Maatjens en Rianne Greven organiseerden het symposium Next Level Sponsorship en aansluitend de uitreiking van de SponsorRingen. De aftrap door Jan Driessen (Aegon en BVA) beviel mij wel. Hij voorspelde zwaar weer want de bomen groeien door de kredietcrisis niet meer tot in de hemel. Als “next level” gesymboliseerd werd door een lift dan ging die niet omhoog maar naar beneden, concludeerde Driessen. Ik stel daar een andere metafoor tegenover: een game. En een game kent altijd een next level, een hogere moeilijkheidsgraad met nieuwe uitdagingen. En de sponsorgame heeft het volgende level bereikt. De nieuwe uitdagingen: meer rendement en meer contact.