Sponsortribune publiceerde de resultaten van een Amerikaans onderzoek naar de publieke waardering van sponsorships. Het komt erop neer dat consumenten minder ontvankelijk zijn voor sponsorships in sport en cultuur. Maatschappelijke sponsorships mogen nog wel. Maar bedrijven met overheidssteun moeten als het even kan maar helemaal niet meer sponsoren. Verder waarderen consumenten bescheidenheid bij bedrijven, samen met financieel conservatisme.
Het is duidelijk: een nieuw tijdperk is begonnen. Het vertrouwen in bedrijven is weg; bedrijven zijn verdacht en zo ook hun handelingen. De license-to-operate is beperkt. Daar heeft sponsoring onder te lijden. Moeten we inderdaad maar minder sponsoren en soberder activeren?

De Benchmark sponsoring 2009 van Sponsortribune in samenwerking met Sport+Markt is uit, de thermometer van de sponsorbranche in Nederland. Stijf op nummer 1 van de belangrijkste ontwikkelingen die de sponsormanagers voorzien, staat “return on investment”. Net als vorig jaar trouwens. Blijkbaar is er niet veel gebeurd vorig jaar. Veel sponsormanagers waren natuurlijk drukker dan druk in een Olympisch- en een EK-jaar. Desondanks geeft de helft aan er wat aan gedaan te hebben, meestal zelf, zonder hulp van buiten. En de andere helft is er met een grote boog omheen gelopen. Kortom inzicht in het rendement van sponsorships blijft hoog op de agenda staan. Leuk toch…?

Mijn pleidooi voor meer openheid en betrokkenheid bij de toekenning van de SponsorRingen vraagt om een vervolg. Want die ringen toekennen is één ding. En zoals Michiel van Schooten in zijn commentaar aangeeft is het usance om het zo te doen.
Maar openheid over cases is een ander ding. Daar hebben we die ringen niet voor nodig. Daarom introduceer ik vandaag de “Sponsordarlings: de sponsorships waar je van houdt”. Spreek je uit over een sponsorship die je leuk vindt en geef er een goede reden bij. Vul een comment of reactie in. Ik verwerk jouw case in de top 10 Sponsordarlings in de kolom in de sidebar.