Onlangs was ik op het jaarlijks congres van de Museumvereniging. Het hoogtepunt voor alle hotshots van de Nederlandse musea. Wat een prachtige wereld! Maar ook enorm gesloten. De Museumwereld is als een oester: als je eenmaal binnen bent is het een verrukkelijke ervaring.

Leuk je te zien
Ik was uitgenodigd door Bert Boer (hoofd marketingcommunicatie van de Museumvereniging). Omdat wij samen werken aan de sponsorpropositie van de vereniging, waaronder de Museumkaart (ooit gesponsord door de NS en de Rabobank, weet je nog wel oudje).
Het congres is bedoeld als platform en inspiratiebron voor nieuwe ontwikkelingen in de branche.
De sfeer spatte er vanaf: overal lachende gezichten en geanimeerd pratende mooie mensen. De sprekers deden er toe. Publicist Paul Scheffer is mij bij gebleven met zijn uitwerking van de opmerking “met mij gaat het goed, met ons gaat het minder”. Hij zette de rol van nationale geschiedenis in de integratie op de agenda. Maar dan wel een open geschiedenis waarin plek is voor nieuwe Nederlanders.
Erik Schilp had een geweldig verhaal over zijn transformatie van het Zuiderzeemuseum. Zijn museumconcept reikt ver buiten de muren ervan. Dat belooft wat voor het Nationaal Historisch Museum!

Niet voor mij, dank u
Maar de proef op de som voor de openheid van de Museumwereld was de presentatie van Sebastian Chan van het Powerhouse Museum in Australië. Daar hadden ze hun hele collectie op de website gezet. Tot en met de kelders aan toe. Dat levert veel respons op vanuit de hele wereld. Geniaal idee. Als museum wil je je collectie tonen. Dat kan via het web aan de hele wereld. Tegelijkertijd vergroot je je bekendheid. En dat levert veel virtuele bezoekers op. En ook de gewone bezoekers blijven komen.
Vroeger dachten we hier in Nederland dat we het stadion niet vol kregen als een voetbalwedstrijd op TV werd uitgezonden. Nu weten we wel beter.
En de Museumwereld weet ook wel beter maar handelt er niet naar. De museumdirecteuren die ik na afloop sprak waren bekend met het digitale museum maar richten zich toch liever op manieren om echte bezoekers binnen te krijgen.
En zo is de stand van zaken in een prachtige wereld die zich opent als ze er zelf zin in heeft. Web 2.0 is daar nog niet binnen.

Powerhoues Museum