Afgelopen week viel programmaboekje van het Holland Festival in de bus. Dit festival heeft een overdaad aan bijzondere voorstellingen. Dat wordt smullen.Wat moet je kiezen?
Het Holland Festival zou toch een uitgelezen mogelijkheid zijn voor sponsors om hun merk een impuls te geven. Je kunt veel kanten op: van traditioneel tot avantgarde, van evergreen tot experimenteel. Een keur aan experiences om jezelf te profileren. Maar de sponsors van het Holland Festival gaan geen enkele kant op. Er zijn namelijk helemaal geen sponsors. Nul, nada,niente. En dit is de hogeschool van cultuur. Als zij geen sponsor kunnen vinden, welk cultuurgezelschap dan wel? Er zal dit jaar ook geen sponsor bijkomen. Want uit de benchmark 2010 van Sponsortribune bleek dat geen enkele bedrijf van plan was een sponsorship aan te gaan in de culturele sector. Houden wij niet van cultuur of is hier iets anders aan de hand?

Dat waren ze dan de Olympische Winterspelen van 2010. Het is gedaan met ze. Na het huldigen rest weinig anders dan terugblikken. Voor de liefhebber zijn er natuurlijk altijd nog Paralympics.
Het waren echte Olympische Spelen. Rijk aan dramatiek en heroïek, ook voor ons. Daar zijn de spelen ook voor. Dat is het wezen van dit sportfestijn met de topatleten uit de wereld. Daarom zitten wij met zijn allen aan de buis gekluisterd. En dat gedrag is nu precies de reden waarom bedrijven hierbij betrokken willen zijn. De commercial doet weer zijn werk zoals vroeger: in een keer miljoenen mensen bereiken. Maar er is wel iets veranderd. TV is de aanjager, internet is de drager van sponsorcampagnes. En de sport verbroedert nog meer dankzij social media.

De afgelopen week zijn wij met het hele internationale Sponsorium network bij elkaar geweest. Op de Bahamas, dat was niet vervelend. En daar is door mijn followers op twitter genoeg op gereageerd. Voor wie het weten wil: het was ongeveer 20 graden en licht bewolkt. In ieder geval geen winter, dus dat scheelt. Maar een aantal twitteraars vroeg zich ook af of er nog wat nieuws te melden was over rendement van sponsoring, de focus van het netwerk?
Die conferentie is vooral de gelegenheid om beproefde cases met elkaar uit te wisselen als aanjager van omzet. Onze jaarlijkse salesmeeting zeg maar. En sales is geen ABC-tje nu. Voor mijn markt, de Benelux, hoop ik dat het voornemen van sponsormanagers om ROO aan te tonen een keer in actie wordt omgezet. Als dat werkelijkheid wordt dan kan ik op de Bahamas gaan wonen (keep on dreaming!).
Omzet is een afgeleide van toegevoegde waarde. De hamvraag is: waar heeft de markt behoefte aan? Daar kwamen verrassende inzichten naar voren uit de verschilende markten van de wereld.

Met ons wereldwijd Sponsorium netwerk hebben we de afgelopen dagen onze jaarlijkse conferentie gehad. Vanaf de Bahamas, van waar je Miami zo’n beetje ziet liggen. Daarom volg ik de spelen via NBC, met een Amerikaanse blik. Dat is een blik van sportkenners. De reporters weten waar ze over praten.
Maar het is, bij Amerikaans succes, ook een sentimentele en patriotistische blik. Mart Smeets zou hier beter tot zijn recht komen. Ook al omdat reporters op leeftijd hier heel normaal zijn en ze allemaal een trui dragen.
Sponsors zijn hier allemaal “proud sponsor”. Mooie uitdrukking. Maar één sponsor heeft daar een prachtige twist aan gegeven.

De Nederlandse Energie Maatschappij is sponsor geworden van Feyernoord. Als dank komen ze met een royale aanbieding voor Feyernoordfans om over te stappen. Voor iedere fan die er op ingaat krijgt Feyenoord geld. Daar zullen de fans wel blij mee wezen? Mooi niet. De reacties van de fans varieerden van sceptisch tot ronduit afwijzend, een enkeling daargelaten die het niet zo kon schelen.
Gewoon doen, is de slogan van deze energieleverancier. En op zich past dat wel bij Feyenoord. Maar waar dreigt dit dan mis te gaan?

Sponsortribune organiseerde gisteren een bijeenkomst geheel gewijd aan de cijfers van sponsoring. Cijfers om meer inzicht te krijgen in de branche, de markt en de effectiviteit van sponsoring. Het was full house gisteren met bijna 70 aanwezigen. Trek even wat tijd uit om de rijkdom van deze bijeenkomst tot je te nemen.

Organisator Ad Maatjens opende met zijn uitstekende jaarlijkse benchmark. De sponsormarkt stabiliseert, de groei is er uit. Sponsors gaan meer focussen. En, niet onbelangrijk, sponsors hechten aan het rendement. Nu hebben we die boodschap vaker gehoord zonder dat het tot veel actie leidde. Wellicht komt het er deze keer van.
Ik mocht het Sponsorium Report presenteren: hoe staat de markt er wereldwijd en in Europa voor? Wereldwijd trekt het iets aan, maar er moet vooral door gesponsorden nog veel werk verzet worden. De sponsorproposities voldoen eerder niet dan wel aan de behoeftes van merken. Toch iets om rekening mee te houden, als je sponsors hebben wil.
De derde presentatie was van Merel Walraven. Zij werkt aan het, door onder meer Rabo en Univé gesponsorde, promotie-onderzoek over de effecten van sponsoring. De ogen van de hele sponsorgemeenschap zijn gericht op dit groots opgezette onderzoek. Werden de verwachtingen waar gemaakt?

De eerste tussenstand in de winterspelen voor sponsors komt van Adformatie. De voorlopige koploper is Unox. Gevolgd door achtereenvolgens de NOS en Heineken. Ook vaak in verband gebracht met de Olympische Winterspelen worden Nike, Aegon, Essent en Intersport.
Alleen Unox is een ‘echte’ Olympische sponsor, Aegon sponsort de KNSB en Essent de World Cup. Heineken komt altijd voor in dit soort rijtjes. Het merk wordt door consumenten met van alles in verband gebracht. Maar ze hebben bij de spelen wel degelijk een rol. Ze organiseren immers het Holland House.
Wie denkt dat sponsors altijd een streepje voor hebben bij het publiek komt bedrogen uit. Maar is dat erg?

Afgelopen maandag opgetreden op het congres “Sponsoring nieuwe stijl: actief en betrokken”. En dat was een fantastische avond met honderd betrokken bestuurders uit de sport en het maatschappelijk leven. Van voetbalclub tot hospice, ze waren er allemaal en ze waren leergierig.
Fons Roosenboom van Univé trapte af met hun stijl van sponsoring. Dat houdt in dat maatschappelijke sponsoring altijd ingebed is in de sponsoring. En dat gesponsorden zelf actief moeten zijn en heel creatief. Fons zorgde voor een opsteker door desgevraagd zijn mobiele nummer te geven.
Ik was daarna aan de beurt en ben het fenomeen sponsoring gaan verkennen met de aanwezigen. Want sponsoring werkt wel, het brein wil het laten werken maar is een reclamebord of een logobalk het goede instrument om het te laten werken? Inkoppertje: nee natuurlijk, maar hoe dan wel? Bijgaand mijn presentatie met toelichting omdat bij de plaatjes een tekst hoort.
Hierna werden door Lutger Brenninkmeijer en Henk Kinds workshops gegeven. Lutger (en ik) hadden het over de feitelijke werving. En Henk over het ontdekken van de kracht van je eigen vereniging. Het werd een mooie avond. Buiten was het winters koud, binnen scheen de zon.

Olympische koorts is geen Oranjekoorts. Daar waar een WK en Oranje al maanden van tevoren leven, komen de Olympische Spelen altijd een beetje uit de lucht vallen. Opeens is die openingsceremonie er en dan zijn we begonnen. De Olympische koorts houdt ook niet lang aan. Na terugkomst in Nederland doen we al weer snel normaal. En dat is apart want, anders dan bij voetbal, gaat Nederland altijd en wint ook altijd. De winterspelen doen het qua Olympische koorts ook weer slechter dan de zomerspelen. Het is daarom denk ik dat alleen bij Studio Sport de winterspelen leven op dit moment en verder helemaal nergens. Dat is een apert nadeel voor de sponsors.
Gelukkig zijn wij wel zeer vatbaar voor schaatskoorts. Dat is de redding, ook voor de sponsors. Want terwijl Oranjekoorts aangewakkerd wordt door een bombardement acties, blijft het bij de Olympische Spelen altijd vrij overzichtelijk. Zo ook met deze spelen zo lijkt het. De NS,  Essent en Unox zijn actief. Wie volgt?

Of je nu voor of tegen Geert Wilders bent, de aandacht voor hem maakt duidelijk dat samen leven met verschillende culturen ons niet goed af gaat. Een van mijn klanten doet daar wat aan: Theater Rast. Gesitueerd in het “frontgebied” Amsterdam-West maken zij voorstellingen waarbij zij putten uit de verschillen in culturen om hen heen. Theater Rast laat zich erdoor inspireren. Ook gaan ze de scholen in de buurt af. Veel scholen. Jaarlijks ontmoeten zij tweeduizend leerlingen. En een aantal leerlingen gaat door voor het serieuze werk bij Jong Rast. En dat allemaal omdat ze streven naar een samenleving waarin we wel met elkaar op kunnen schieten.
Hoe zit het met hun sponsorpotentie? Ze zijn minder bekend dan de Holland Acht daarentegen hebben ze hun marketing en communicatie inclusief social media op orde. Verder is hun werk zeer relevant voor deze tijden. Theater Rast, juist nu, zou ik zeggen.